19. yüzyıl Amerika'sındaki plantasyonlarda köleleştirilmiş insanların efendilerinin abartılı, kibirli salon yürüyüşlerini gizlice alaya alarak yarattıkları keskin sırt eğimli ve yüksek adımlı dans. İşin ironisi, efendilerin kendileriyle dalga geçildiğini anlamayıp en iyi dans edene ödül olarak büyük bir pasta (cake) vermesiydi.
On 19th-century plantations, enslaved dancers invented exaggerated strutting walks and backward-leaning flourishes to secretly lampoon their masters' pompous ballroom manners. Ironically missing the satire, owners awarded literal prized cakes to the finest performers.