İlişkisel estetik, sanat eserini yalnızca fiziksel bir nesne olarak değil, insanlar arasında kurulan sosyal ilişkiler ve karşılaşmalar üzerinden değerlendiren yaklaşımdır. Nicolas Bourriaud tarafından 1990larda geliştirilmiştir. İzleyici katılımı, paylaşım ve ortak deneyim bu anlayışta önemli yer tutar.