İlişkisel estetik, sanat eserini yalnızca fiziksel bir nesne olarak değil, insanlar arasında kurulan sosyal ilişkiler ve karşılaşmalar üzerinden değerlendiren yaklaşımdır. Nicolas Bourriaud tarafından 1990larda geliştirilmiştir. İzleyici katılımı, paylaşım ve ortak deneyim bu anlayışta önemli yer tutar.
Relational aesthetics is a theoretical approach that judges artworks not as static objects, but through the interpersonal encounters and human social relationships they catalyze. Formulated in the 1990s by Nicolas Bourriaud, participatory dialogue, convivial sharing, and collective social experience form its core.