İlkbaharda açan kiraz çiçeklerine bakarken sırf birkaç gün sonra dökülüp gideceklerini bildiğiniz için içinize çöken o tatlı-buruk hüzün duygusunun Japon estetiğindeki adı. Geçiciliğe ağlamak yerine, tam da geçici olduğu için anı daha yoğun sevme biçimidir.
Gazing at spring cherry blossoms with a tender, bittersweet ache precisely because you know wind will scatter every petal in days defines this Japanese sensibility. Transience does not spoil beauty—it sharpens it.