Şiir değil düzyazı okuyorum sanırken cümle sonlarının kulakta gizli bir kafiyeyle çınladığını fark ettiğiniz o eski nesir süsüdür. Özellikle Osmanlı münşeatlarında ve Dede Korkut anlatılarında cümlelere vurmalı çalgı gibi iç ritim kazandırır.
Reading what looks like straightforward prose until internal echoes and rhyming clause endings start ringing like hidden percussion—that musical cadence anchors classical Ottoman epistles and Dede Korkut tales.