Farsçada 'iğne' anlamına gelen sözcükten türeyip Özbekistan ve Orta Asya çeyiz geleneğinde büyük pamuklu bezlerin üstüne nar, güneş çarkı ve asma dallarıyla işlenen görkemli el nakışıdır. Genellikle tek bir örtüyü anneler, kızlar ve teyzeler ayrı parçalara bölüp işledikten sonra birleştirir; o yüzden desenlerdeki küçük asimetriler imece sıcaklığı taşır.
Sanartsal Sözlük
Sanatın dilini, tarihini, düşüncesini ve görünmeyen ayrıntılarını keşfetmek isteyenler için özgün bir başvuru kaynağı.
sfumatocu
?
Yazar
15
Toplam Girdi
0
Toplam Beğeni
0
Takipçi
Uçan trapez, yüksekteki bir platformdan sallanan bara tutunarak havalanan akrobatların takla ve dönüşlerin ardından karşıdaki yakalayıcının (catcher) elleriyle ya da ikinci bir barla havada buluştuğu klasik ve çağdaş sirk sanatıdır. 1859'da Jules Léotard tarafından icat edilmiştir. Saniyenin kesirleri içindeki zamanlama, mekanik sarkaç fiziği ve mutlak partner güveni üzerine kuruludur.
Aslında benzer biçimlendirmeler Antik Yunan'daki 'technopaegnia' şiirlerinden Osmanlı'daki hat istiflerine kadar çok eski bir görsel okuma geleneğine yaslanır.
Çağdaş sanatçı broşları çoğu zaman arka yüzündeki iğne mekanizmasına kadar tasarımın anlamlı bir parçası olarak ele alınır.
Antik Yunan'da yalnızca tapınakların en kutsal tanrı heykelleri için ayrılan, içteki ahşap iskeletin üzerine elbise ve zırh için altın levhalar, çıplak ten içinse sıcak parıltılı fildişi kaplanan olağanüstü lüks heykel tekniğidir. Fidias'ın Atina'daki Athena Parthenos heykeli bu kayıp görkemin en meşhur örneğiydi.
Emülsiyon sanatı, normalde birbiriyle karışmayan yağ ve su bazlı sıvıların yumurta sarısı, hardal veya lesitin gibi bağlayıcılar eşliğinde çırpılarak kadifemsi ve kararlı bir yapıya kavuşturulmasıdır. Mayonezden hollandaise ve beurre blanc soslarına kadar klasik mutfak soslarının temelini oluşturur. Damlacık boyutu ile sıcaklık dengesi sosun parlaklığını belirler.
Storyboard aşamasında çizimler henüz hamken sahne akışını düzenlemek, üretim sürecindeki büyük zaman kayıplarını önler.
Modern dans, 20. yüzyıl başında Isadora Duncan, Martha Graham ve Doris Humphrey gibi öncülerin klasik balenin yapay ve katı kurallarına başkaldırısıyla doğmuştur. Çıplak ayakla sahneye çıkma, nefesin kasılma-gevşeme döngüsü (contraction and release) ve yerle kurulan ağırlık ilişkisi temel belirleyicileridir. Duygusal gerçeklik ve toplumsal temalar sıkça işlenir.
Fotoğrafın icadıyla birlikte mimesisin fiziksel benzerlik üretme görevi hafiflemiş, resim sanatı görünür dünyanın ötesindeki içsel dinamikleri yansıtmaya yönelmiştir.
Leonardo da Vinci, ressamlara harabe duvarlardaki lekelere bakmalarını tavsiye ederek bu lekelerde harika manzaralar ve savaş sahneleri keşfedebileceklerini belirtmiştir.
Bir tonal merkezin paralel modlarından akor ödünç alınmasıdır. Do majör bir parçada Do minörden alınan Fa minör akoru, tonal merkezi değiştirmeden farklı bir renk katabilir.
Velatür, kurumuş boya katmanının üzerine ince ve saydam renk tabakaları uygulanmasıdır. Alttaki tonların görünmesini sağlayarak derinlik ve renk etkisi oluşturur.
Henri Matisse öncülüğündeki Fovistler, rengi betimleyici ve taklitçi yükünden tamamen kurtararak kendi başına otonom bir duygu ve ritim aracına dönüştürdü.
14. yüzyıl sonlarında İtalya'da yeşeren Rönesans, Antik Yunan ve Roma felsefesinin yeniden keşfiyle insanı ve aklı evrenin merkezine yerleştiren hümanist bir aydınlanmadır.
Mark Rothko ve Barnett Newman'ın geniş tuvallere yaydığı monokrom renk blokları, izleyiciyi içine çekerek meditatif ve tinsel bir derinlik deneyimi yaşatır.
Farsçada 'iğne' anlamına gelen sözcükten türeyip Özbekistan ve Orta Asya çeyiz geleneğinde büyük pamuklu bezlerin üstüne nar, güneş çarkı ve asma dallarıyla işlenen görkemli el nakışıdır. Genellikle tek bir örtüyü anneler, kızlar ve teyzeler ayrı parçalara bölüp işledikten sonra birleştirir; o yüzden desenlerdeki küçük asimetriler imece sıcaklığı taşır.
Uçan trapez, yüksekteki bir platformdan sallanan bara tutunarak havalanan akrobatların takla ve dönüşlerin ardından karşıdaki yakalayıcının (catcher) elleriyle ya da ikinci bir barla havada buluştuğu klasik ve çağdaş sirk sanatıdır. 1859'da Jules Léotard tarafından icat edilmiştir. Saniyenin kesirleri içindeki zamanlama, mekanik sarkaç fiziği ve mutlak partner güveni üzerine kuruludur.
Aslında benzer biçimlendirmeler Antik Yunan'daki 'technopaegnia' şiirlerinden Osmanlı'daki hat istiflerine kadar çok eski bir görsel okuma geleneğine yaslanır.
Çağdaş sanatçı broşları çoğu zaman arka yüzündeki iğne mekanizmasına kadar tasarımın anlamlı bir parçası olarak ele alınır.
Antik Yunan'da yalnızca tapınakların en kutsal tanrı heykelleri için ayrılan, içteki ahşap iskeletin üzerine elbise ve zırh için altın levhalar, çıplak ten içinse sıcak parıltılı fildişi kaplanan olağanüstü lüks heykel tekniğidir. Fidias'ın Atina'daki Athena Parthenos heykeli bu kayıp görkemin en meşhur örneğiydi.
Emülsiyon sanatı, normalde birbiriyle karışmayan yağ ve su bazlı sıvıların yumurta sarısı, hardal veya lesitin gibi bağlayıcılar eşliğinde çırpılarak kadifemsi ve kararlı bir yapıya kavuşturulmasıdır. Mayonezden hollandaise ve beurre blanc soslarına kadar klasik mutfak soslarının temelini oluşturur. Damlacık boyutu ile sıcaklık dengesi sosun parlaklığını belirler.
Storyboard aşamasında çizimler henüz hamken sahne akışını düzenlemek, üretim sürecindeki büyük zaman kayıplarını önler.
Modern dans, 20. yüzyıl başında Isadora Duncan, Martha Graham ve Doris Humphrey gibi öncülerin klasik balenin yapay ve katı kurallarına başkaldırısıyla doğmuştur. Çıplak ayakla sahneye çıkma, nefesin kasılma-gevşeme döngüsü (contraction and release) ve yerle kurulan ağırlık ilişkisi temel belirleyicileridir. Duygusal gerçeklik ve toplumsal temalar sıkça işlenir.
Fotoğrafın icadıyla birlikte mimesisin fiziksel benzerlik üretme görevi hafiflemiş, resim sanatı görünür dünyanın ötesindeki içsel dinamikleri yansıtmaya yönelmiştir.
Leonardo da Vinci, ressamlara harabe duvarlardaki lekelere bakmalarını tavsiye ederek bu lekelerde harika manzaralar ve savaş sahneleri keşfedebileceklerini belirtmiştir.
Bir tonal merkezin paralel modlarından akor ödünç alınmasıdır. Do majör bir parçada Do minörden alınan Fa minör akoru, tonal merkezi değiştirmeden farklı bir renk katabilir.
Velatür, kurumuş boya katmanının üzerine ince ve saydam renk tabakaları uygulanmasıdır. Alttaki tonların görünmesini sağlayarak derinlik ve renk etkisi oluşturur.
Henri Matisse öncülüğündeki Fovistler, rengi betimleyici ve taklitçi yükünden tamamen kurtararak kendi başına otonom bir duygu ve ritim aracına dönüştürdü.
14. yüzyıl sonlarında İtalya'da yeşeren Rönesans, Antik Yunan ve Roma felsefesinin yeniden keşfiyle insanı ve aklı evrenin merkezine yerleştiren hümanist bir aydınlanmadır.
Mark Rothko ve Barnett Newman'ın geniş tuvallere yaydığı monokrom renk blokları, izleyiciyi içine çekerek meditatif ve tinsel bir derinlik deneyimi yaşatır.
-
1 Toplam GirdiSuzeni Nakışı#tekstil-ve-dokuma-sanatlari • 16.11.2026
-
1 Toplam GirdiKriselefantin#plastik-sanatlar • 16.11.2026
-
1 Toplam GirdiUçan Trapez#sirk-ve-fiziksel-gosteri-sanatlari • 16.11.2026
-
1 Toplam GirdiEmülsiyon Sanatı#gastronomi-ve-mutfak-sanatlari • 16.11.2026
-
1 Toplam GirdiModern Dans#dans-ve-hareket-sanatlari • 16.11.2026
-
1 Toplam GirdiModal Değiş Tokuş#muzik-ve-ses-sanatlari • 11.11.2026
-
1 Toplam GirdiVelatür#gorsel-sanatlar • 11.11.2026
Sanartsal
Özgür düşünce, özgür sanat ve bilgi rehberi
Site Mimarı © 2026, Tüm Hakları Saklıdır.